blog.leertennis.nl

Boem Boem Becker

boem-boem-becker

Toen ik nog een kleine jongen was, werd mij het tennis al vroeg opgelegd door mijn lieftallige ouders. Mijn jeugdige tennisherinneringen bestaan zo uit de overgang van houten naar aluminium rackets en tennis kijken op TV.

In die tijd, ik heb het dan over de jaren 80 en begin 90, had Duitsland twee toppertjes over de tennisbaan rennen. Steffi Graf en Boris Becker. Steffi won alles wat maar los en vast zat, dus daar was men snel aan gewend. Maar in 1985 won de rossige Boris Becker op 17-jarige leeftijd voor het eerst Wimbledon. Iedereen was meteen verliefd op de kleine en sterke Boris. Zijn koosnaampje was Boem Boem Becker, omdat hij zo hard serveerde. Boris was zeg maar de eerste powertennisser ter wereld.

Anyway, in die tijd zat ik als puberend brugklassertje voor de TV en dan vooral de Duitse TV. Want die konden natuurlijk geen genoeg krijgen van al die Duitse tennisvictories, op de ZDF was altijd wel een stevig robbertje tennis te zien met Boem Boem Becker in de hoofdrol. Ik leerde dan dat een bal 'knap im aus', niet knap dat de bal uit is, maar 'net uit' betekent. Zat ik me wel al 3 dagen af te vragen waarom de commentator iedere keer riep dat het knap was dat iemand de bal uit sloeg…

Wat ik me ook nog goed kan herinneren zijn de Davis Cup wedstrijden van Duitsland in eigen land. Dat was bij ons thuis dan echt het toppunt van ergernis. Het ritmisch geklap van het thuispubliek en de boven hun kunnen spelende Duitse subsubtoppers. Spelend voor hun land konden die plotseling alles op de tennisbaan! Heerlijk die Duitse mentaliteit van Becker, Steeb, Jelen en Kühne, maar de ergernis overwon het bij ons thuis van de waardering.

En dan die Wimbledonfinale tussen lieveling Boris Becker en Michael Stich, ook een Duitser. Dat was alsof twee broers tegen elkaar stonden te spelen, met Boris in de rol van voorgetrokken lievelingszoon. Stich zou de papa's en mama's van het Duitse volk alleen maar teleurstellen als hij van Boris zou winnen. Helaas voor Duitsland deed hij dat ook.

In de tussentijd tenniste Steffi Graf braaf alle bekers en schalen bij elkaar die er voor haar neus werden gehouden. Toen Steffi en Boris nog klein waren moest Boris altijd met Steffi trainen, hij kon nog niet met de oudere jongens mee. Steffi won dan altijd de oefenwedstrijdjes. Gelukkig heeft ze daarmee het Duitse volk niet teleurgesteld.

0 Comments
Share

Moenanie

Reply your comment

Your email address will not be published. Required fields are marked*