Browsing Tag:wimbledon

de-choke-van-de-eeuw

Choken, wellicht heb je het wel eens gehoord op de tennisbaan of tijdens deskundig commentaar op televisie. Choken is het falen door spanning op een (meestal) belangrijk en/of beslissend punt. Je voelt de spanning, je benen worden gevoelloos, je arm voelt zwaar aan en je zicht vernauwt zich. Herkenbaar? Vast wel, iedereen heeft er in meer of mindere mate last van.

Vroeger had je Karel Novacek een Tsjechische tennisser, hij stond bekend als een notoire choker. Wat hem dan ook de bijnaam Karel Novachoke opleverde.
Of neem het voorbeeld van Jana Novotna die tijdens de Wimbledon-finale van 1993 op een 4-1 voorsprong in de beslissende set choke-te en de partij verloor.

En afgelopen zondag, tijdens de mannenfinale van Wimbledon 2009 kregen we een nieuw klassiek voorbeeld te zien van choken. Andy Roddick stond 6-2 voor in de tie-break van de tweede set, hij had de eerste set al gewonnen. Winnen van de tie-break zou een twee nul in sets opleveren en een wellicht onoverbrugbare voorsprong.

Wat gebeurde? Federer begon het initiatief over te nemen en vocht zichzelf naar 6-5. Roddick viel aan op 6-5 en de passing van Federer was te hoog. Op dat moment had ik de set al geteld voor Andy. De te hoge bal van Federer zou hij zo weg kunnen volleren.

Maar Roddick choke-te alsof het zijn lieve lust was! Zijn arm was zo stijf en zwaar als beton en zijn benen verlamden en voorkwamen degelijk voetenwerk. Op dat niveau heb ik nog nooit iemand zo slecht een volley zien slaan. Het leek wel een beginner die niet wist wat te doen met een hoge backhand-volley.

Wat mijn leraar tijdens de trainersopleiding altijd zei, werd nu maar weer bevestigd. Op welk niveau je ook staat te spelen, de spanning is voor iedereen hetzelfde. Of je nu niveau 8 hebt of Andy Roddick heet, choken doen we allemaal!

Deze tie-break zal Roddick zijn leven lang achtervolgen in zijn dromen

Continue reading
0 Comments
Share

Robin Söderling beleeft dit jaar (2009) zijn beste tennisjaar tot nu toe in zijn carriere. Söderling versloeg op Roland Garros verrassend Rafael Nadal, die al 31 wedstrijden ongeslagen was op het Parijse gravel. En bekroonde die overwinning ook nog eens met een finaleplaats, die hij dan wel weer verloor van Federer.

Iedere keer als ik aan Söderling denk, dan denk ik ook altijd aan Martin Verkerk. Rare gedachtenkronkel denk je nu wellicht. Ik zal het dan ook even uitleggen.

Martin Verkerk bereikte in 2003 ook verrassend de finale van Roland Garros, nog verrassender dan Söderling zelfs. Martin was debutant op het Franse toernooi, terwijl Robin Söderling al een vaste top 20 speler is. Als Nederlandse tennisser maakte Verkerk zichzelf onsterfelijk door de finale van de Franse Open te behalen.

Ok, een vergelijking tussen Söderling en Verkerk is nu snel gemaakt. Beide spelers hebben verrassend de finale van Roland Garros gehaald en helaas verloren. Maar daar komt niet mijn associatie tussen Verkerk en Söderling vandaan.

Die komt door het Grand Slam wat na Parijs wordt gehouden, Wimbledon. In 2003 debuteerden Verkerk en Söderling op Wimbledon. En ik zat die partij te volgen op TV, zoals waarschijnlijk veel Nederlanders wilde ik weten of Verkerk wederom voor een sensatie kon zorgen.
Helaas Verkerk verloor in vier sets (6-3, 6-4, 6-7, 6-1) van Söderling, die toen pas 18 was en beschouwd werd als het nieuwe Zweedse tennistalent.

Iedere keer als ik Robin Söderling zie spelen, dan denk ik aan die wedstrijd tegen Martin Verkerk en het achterliggende verhaal. Söderling werd een vaste aanwinst in de top 20 van het mondiale tennis. En Martin, die hebben we helaas alleen maar mogen bewonderen tijdens Roland Garros 2003.

Nog een keer genieten van de halve finale van Verkerk tegen Coria, Roland Garros 2003

Continue reading
0 Comments
Share